راه های تشخیص بیماری ایدز:

آزمایشهای تشخیص,ی نباید فقط در کسانی که در معرض بیشتر خطر هستند، مثل معتادان تزریقی، بیماران هموفیلی، دریافت کنندگان خون، همسر و فرزندان فرد آلوده به HIV، همجنس بازان، افراد بیبند وبار جنسی، کارکنان موسسات بهداشتی- درمانی و پرنسل آزمایشگاهها انجام شود، بلکه بهتر است در افراد مختلف انجام شود تا اطمینان کافی از سلامت حاصل شود. آزمایش باید در محیطی محرمانه و سازگار با قوانین اجتماع انجام پذیرد. مشاوره قبل و بعد از آزمایش نیز باید انجام شود تا اطمینان افراد به اهمیت و عواقب نتایج تست بیشتر شود. تشخیص, عفونت با کشف آنتیبادی سرمی بر علیه عامل ایجادکننده بیماری, (HIV) به وسیله روش ELISA انجام میشود. این روش در کشف آنتی بادی HIV بسیار حساس است، اما افرادی که به تازگی آلوده شدهاند،ممکن است آنتیبادی منفی باشند، به عبارتی امکان دارد تست در اوایل بیماری, با وجود حساسیت بالا به خطا، منفی گزارش داده شود. در افرادی که مشکوک به آلودگی بوده ولی جواب آزمایش آنها منفی است، باید آزمایش مجدد در هفته 6، ماه 3 و ماه 6 انجام شود. آزمایشهای ELISAکه به خطا، مثبت گزارش شوند (بدون وجود آلودگی با HIV) بسیار نادر است و در صورت رخ دادن، در مبتلایان به اختلالات خود ایمنی ممکن است دیده شود.

در شیرخوارانی که از مادران آلوده به عفونت HIV به دنیا آمدهاند و مادران آنها درمان ضد ویروسی دریافت نکردهاند، 20 تا 30 درصد احتمال ابتلا به عفونت وجود دارد. اما باید توجه داشت که در تمام این کودکان به علت وجود آنتیبادی ضد ویروس مادری در گردش خون، تست ELISA مثبت خواهد بود. آنتیبادیهای مادری در 6 ماهگی ناپدید میشوند و مثبت بودن تست ELISA بعد از 6 ماهگی، موید آلودگی شیرخوار است.برای تشخیص, زود هنگام عفونت میتوان از روشهای حساس بررسی RNA ویروس در پلاسما یا روش کشف آنتیژن HIV P24(PCR) در گردش خون استفاده کرد.