ابتدا چند تعريف ارايه ميشود:
وابستگي به مواد: عبارت است از يك الگوي غيرانطبــاقي مصرف مواد كه منجر به تخريب چشــمگير باليني يا ناراحتي ميشود و با سه مورد از موارد زير تظاهر ميكند كه زماني در طول يك دوره دوازده ماهه بروز ميكند.
۱- بروز حالت تحمل كه به يكي از دو صورت زير تعريف ميشود.
– نياز به افزايش مقدار ماده براي رسيدن به مسموميت يا تاثير دلخواه
– كاهش قابل ملاحظه اثرات ماده با مصرف مداوم مقادير يكسان از آن
۲- حالت ترك كه به يكي از دو شكل زير تظاهر ميكند.
– بروز علايم خاص ترك ماده
– همان ماده يا ماده مشابه آن براي رفع يا جلوگيري از علايم ترك مصرف ميشود.
۳- ماده اغلب به مقادير بيشتر و براي دوره طولانيتر از آنچه مورد نظراست مصرف ميشود.
۴- زمان زيادي در فعاليتهاي لازم براي بهدست آوردن ماده، مصرف ماده يا رهايي از آثار ماده مصرف ميشود.
۵- فعاليتهاي مهم اجتماعي، شغلي و تفريحي به خاطر مصرف ماده كنار گذاشته ميشود.
۶- ادامه مصرف مواد با وجود آگاهي از مشكلات روان شناختي يا جسماني مستمر يا عود كننده اي كه به احتمال از مصرف ماده ناشي شده و يا در نتيجه آن تشديد مي شوند.
سو مصرف مواد:
الگوي غيرانطباقي مصرف مواد كه موجب ناراحتي يا تخريب قابل ملاحظه باليني شده و با يك يا چند علامت از علايم زير در طول يك دوره دوازده ماهه تظاهر ميكند.
۱. مصرف مكرر مواد كه منجر به ناتواني در برآوردن تعهدات مربوط به نقش فرد در محل كار، مدرسه يا خانه ميشود.
۲. مصرف مكرر مواد در موقعيتهاي كه در آنها مصرف ماده از نظر فيزيكي خطرناك است .
۳. مشكلات قانوني مكرر مربوط به مواد
۴. مصرف مداوم مواد باوجود مشكلات پايدار يا عود كننده اجتماعي يا بين فردي كه ناشي از تاثيرات ماده بوده يا براثر آن تشديد شدهاند.
برچسب:
نویسنده: آراد حکیمی