مناسب سازي

بهسازی ساختمانها از طریق حذف موانع به مناسبسازی ساختمانها و اماکن اطلاق میشود به نحوی که استفاده از آن برای افراد با شرایط فیزیکی دشوار یا افراد دارای معلولیت امکانپذیر باشد. شاید بتوان برای مثال از سطح شیبداری نام برد که به جای پله یا در کنار آن، برای استفاده افرادی که با صندلی چرخدار حرکت میکنند، تعبیه میشود.

محیط بدون مانع در دهه ۱۹۶۰ عنوان شد و رویکرد آن به طراحی، بهگونهای است که محیط طوری طراحی و ساخته شود که برای افراد دارای معلولیت قابل دسترس باشد.

طراحی عمومی یا همگانی (Universal Design)

یعنی ایجاد یک محیط مناسب برای همه مردم با بیشترین استفاده ممکن، بدون نیاز به مناسبسازی یا طراحی خاص. طراحی همگانی دیدگاهی است که تاکید بر تفاوت مردم ندارد و طیف وسیعتری از راهحلها در نظر گرفته میشود که به همه کمک میکند نه فقط معلولان. در طراحی همگانی تمایزهای دیگر مثل قدرت، هوش، قوه ادراک و ارزشها در نظرگرفته میشود. مثلاً در فرودگاه، طراحی همگانی شامل استفاده از علائمی است که قابل فهم برای همه زبانها باشد.